Βίος του οσίου Εφραίμ του Σύρου
Παρμένο από το βιβλίο «Ο άγιος των δακρύων». Έκδοση Ιεράς Μονής Οσίου Εφραίμ Κονταριώτισσα Κατερίνης (1993)
Ο θαυμάσιος Εφραίμ καταγόταν από τη Συρία. Να, πως γλαφυρότατα και συγκινητικά παρουσιάζει και περιγράφει τον Όσιο, ο Φώτης Κόντογλου, αυτός που με το χρώμα και το λόγο, έπλεξε «μελωδικά εγκώμια για τους άσαρκους ασκητάδες, που ευώδιαζε το κορμί τους σαν το κυπαρισσόξυλο και σαν τα ξερά χορτάρια των γκρεμνών» .
«Αλλά με ποια λόγια να μιλήσω και με ποια αγνά άνθη να στολίσω τον άσαρκο Άγγελο που πήρε κορμί από το χώμα της Συρίας, τον Εφραίμ τον άμωμο, τον πράο, τον συντετριμμένο, που θρηνούσε μερονυχτίς για τις αμαρτίες του, που παρακαλούσε τους κακούς και φχαριστούσε τους κακόγλωσσους? Θα τον ιστορίσω με τα κοσμικά λόγια της ματαιότητος, αφού δεν έχει άλλα η τέχνη μου. Αυτός ο μακάριος δεν είτανε άνθρωπος, αλλά κρούσταλλο καθαρό, λαμπάδα πόλυωσε καιγόμενη μπροστά στο Θεό, τ 'ακούραστο στόμα της αγάπης, το γλυκόλαλο αηδόνι της δροσερής Έδεσσας, η παθητική ναύλα που μέρευε τα θηρία. Βλάστησε σ 'ένα χωριό κοντά στη Νίσηβι της Μεσοποταμίας, το σημερινό Νισβίν, γεννημένος τριακόσια έξη (306) χρόνια, ύστερα από τον αγαπημένο του Κύριο κι' αναχώρησε κοντά του κατά το 373 μ.χ.. Είτανε στην όψη παράδοξος, μισόσπανος, με ανάριες τρίχες φυτρωμένες στο πηγούνι του, αψηλός και λεπτόσαρκος, όπως τον δείχνουν οι άγιες εικόνες του ... ».
Από νήπιο ακόμη διάλεξε την αρετή. Φρόντιζε να αποφεύγει τις βλαβερές συναναστροφές των συνομηλίκων του κι αφοσιωνόταν όλο και πιο πολύ στη μελέτη των θείων Γραφών. Η σπουδή αυτή, απασχόληση και μελέτη των θείων Γραφών, ήταν για τον Εφραίμ πιο ευχάριστη από κάθε άλλη απόλαυση. Γι 'αυτό και έλεγε, όπως ο προφήτης: «ως γλυκέα τω λαρυγγί μου τα λόγιά Σου, υπέρ μέλι τω στόματί μου» (πόσο είναι στο λαρύγγι μου τα λόγια σου γλυκά Στο στόμα μου γλυκύτερα είναι και από το μέλι!). Όπως αναφέρεται, σ 'αυτόν τον Άγιο ξεχύθηκε πλούσια και κατ' εξαίρεση η χάρη του Θεού, έτσι ώστε να φτάσει να γίνει ο πιο περίφημος και ο πιο πολυμαθής εκκλησιαστικός συγγραφέας της Συριακής Εκκλησίας. Έμαθε πολλά γράμματα. Σπούδασε φιλοσοφία και γνώριζε εκτός από τη συριακή γλώσσα και την ελληνική. Με τα συγγράμματά του, τόσο πλούσια και θαυμαστά, μας ομιλεί, μας νουθετεί, μας παρηγορεί, μας συμβουλεύει και κουβεντιάζει μαζί μας. Κι 'αυτά ακριβώς, όχι μόνο μας βοηθούν να έχουμε τη σωστή βάση για την ευσεβή διδασκαλία της πίστεως, αλλά είναι και κίνητρο για την κατάκτηση της αρετής. Γιατί και ο ίδιος είχε σύντροφο κάθε αρετή και προθυμία στους κόπους. Δε δεχόταν κανένα λογισμό, ο οποίος δεν του πρόσφερε κάτι για να προοδεύει στην αρετή. Αλήθεια Κι '! Ποια αρετή δεν κατόρθωσε με ακρίβεια? Τη νηστεία? Την αγρυπνία? Τη χαμευνία? (Το να κοιμάται κατάχαμα ;) τη χρηστότητα? Την επιείκεια? Την αγάπη? Την ακτημοσύνη? Και πάνω απ 'όλον αυτό τον πλούτο των αρετών είχε την ταπεινοφροσύνη. Για το πόσο καλλιέργησε ο Εφραίμ την ελπίδα προς τον Θεό και την αγάπη προς τον πλησίον, μίλησε ο ίδιος με τα εξής, για να χρησιμοποιήσουμε τα ίδια τα λόγια του, καθώς έφευγε απ 'αυτή τη ζωή: «Σ' όλη μου τη ζωή ποτέ δεν πρόσβαλα τον Κύριο, δε βγήκε από τα χείλη μου ανόητος λόγος, δεν καταράστηκα κανένα και δεν φιλονίκησα με κανέναν από τους πιστούς ».
Η κατανυκτική ευχή του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Εφραίμ του Σύρου
Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοί δώς. Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισέ μοι τω σώ δούλω. Ναι, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του ωράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου, ότι ευλογητός εί, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Απολυτίκιον. Ήχος γ '. Θείας πίστεως
Ρείθρον άυλον εν τη ψυχή σου τον ζωήρρυτον πλουτήσας φόβον, κατανύξεως κρατήρ αναδέδειξαι. Όθεν ημάς προς ζωής τελειότητα τοίς ιεροίς σου ρυθμίζεις διδάγμασιν. Εφραίμ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ '. Τη υπερμάχω
Ως της σοφίας υποφήτην θεορρήμονα και μετανοίας αληθώς σάλπιγγα ένθεον ευφημούμεν σε οι δούλοι σου θεοφόρε. Αλλ 'ως θείος θεορώς Χριστού του βήματος εν τη κρίσει ακατάκριτόν με φύλαξον, ίνα κράζω σοι, χαίρεις, Πάτερ Εφραίμ, σοφέ.
Μεγαλυνάριον
Χαίρεις των Οσίων κλέος σεπτόν και των μοναζόντων Θεοφόρος υφηγητής, χαίροις ο τω λόγω ημάς προς θείον φόβον απαύστως διεγείρων, Εφραίμ μακάριε.
Ταίς των σών Αγίων πρεσβείες, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια είναι πάντοτε επιθυμητά, εφόσον δεν είναι υβριστικά ή προσβλητικά προς άτομα ή και θεσμούς.