Μεγάλαι καὶ ἐπικίνδυνοι ἀνατροπαὶ εἰς τὴν πολιτικὴν διὰ τὰ Ἐθνικά μας θέματα
ΕΝ ΜΕΣΩ βαθυτάτης οἰκονομικῆς κρίσεως δρομολογοῦνται ἀπαράδεκτοι λύσεις εἰς τὰ Ἐθνικά μας θέματα. Τὰς ἐξελίξεις δρομολογοῦν οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ οἱ Γερμανοί, ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν σχεδὸν ἀφωνίαν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας.
Οἱ Ἀμερικανοὶ μὲ τὴν συγκατάθεσιν τῆς Γερμανίας προωθοῦν εἰς τὸ Κυπριακὸν λύσιν, ἡ ὁποία ὁμοιάζει ἡ εἶναι καὶ χειροτέρα του σχεδίου Ἀνᾶν. Ἡ λύσις προβλέπει ὁμοσπονδιακὴν κυβέρνησιν, μὲ δύο χωριστὰ κράτη, δύο ταυτότητας, δύο κυβερνήσεις, ἕνα πρόεδρον δημοκρατίας, μὲ χωριστὰ δικαστικὰ καὶ Ἀστυνομικὰ Σώματα κ.λπ. Ἠ ομοσπονδιακὴ κυβέρνησις θὰ ἐκπροσωπῆ τὴν χώραν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Οὐδεὶς μᾶς λέγει πὼς θὰ συγκροτῆται ἡ κυβέρνησις αὐτή. Ποῖος, δηλαδή, θὰ ἔχη τὴν πλειοψηφίαν: ἡ Ἑλληνοκυπριακὴ ἡ τουρκοκυπριακὴ πλευρὰ καὶ ἐὰν αὐτὴ θὰ ἀλλάζη μετὰ ἀπὸ ἑκάστην ἐκλογικὴν ἀναμέτρησιν. Ἐπίσης οὐδεὶς μᾶς λέγει, ἐὰν ὁ πρόεδρος τῆς κυβερνήσεως θὰ εἶναι μονίμως Ἕλλην ἡ θὰ ἐναλλάσσεται μετὰ ἀπὸ ἑκάστην ἐκλογικὴν ἀναμέτρησιν. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας (πὼς θὰ ἐκλέγεται). Οὐδεὶς ὁμιλεῖ διὰ τὸν Ἀττίλαν. Θὰ παραμείνουν ἐσαεὶ αἳ τεσσαράκοντα χιλιάδες Τοῦρκοι μὲ τὸν βαρὺ καὶ σύγχρονον τουρκικὸν ἐξοπλισμὸν ἡ θὰ μειωθῆ ὁ ἀριθμὸς τοῦ «Ἀττίλα» εἰς δέκα χιλιάδας Τουρκικοῦ Στρατοῦ; Καὶ τί θὰ γίνη μὲ τὴν Ἐθνοφρουράν; Θὰ διατηρηθῆ ἡ θὰ ἀποσταλῆ Ἑλληνικὸς Στρατὸς (μεγαλύτερός της Ἐθνοφρουρᾶς) εἰς τὴν Κύπρον; Ὑπενθυμίζομεν ὅτι ἡ ἀπόστασις Τουρκίας – Κύπρου εἶναι… μηδενική, ὡς ἀπεδείχθη κατὰ τοὺς δύο Ἀττίλας τὸ 1974, ἐνῶ ἡ ἀπόστασις Κύπρου – Ἑλλάδος εἶναι «μακρά», συμφώνως πρὸς δήλωσιν τοῦ ἀειμνήστου Κώνστ. Καραμανλὴ (εἶναι μακρὰν ἡ Κύπρος) κατὰ τὸν Ἀττίλαν Β?. Οὐδεὶς μᾶς λέγει ἀκόμη, ἐὰν θὰ ἀποχωρήσουν οἱ 180.000 Τοῦρκοι ἔποικοι, οἱ ὁποῖοι ἀλλοιώνουν δημογραφικῶς τὸν πληθυσμὸν τῆς Κύπρου ὑπὲρ τῆς τουρκοκυπριακῆς κοινότητος.
Τέλος προβλέπονται δημοψηφίσματα διὰ τὴν τελικὴν λύσιν τοῦ Κυπριακοῦ. Ἀλλὰ ὅταν ἡ Κύπρος καὶ οἱ Κύπριοι ἔχουν καταστραφῆ οἰκονομικῶς μὲ εὐθύνην τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ποία διάθεσις διὰ ἀντίστασιν καὶ ἀντιστάσεις ὑπάρχουν; Τὰ δημοψηφίσματα εἰς τὴν παροῦσαν φάσιν εἶναι τὸ «ἄλλοθι» τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τοῦ Ἑλλαδισμοῦ καὶ τῆς Κύπρου. Πρῶτα ἐχρεωκόπησαν (διακομματικῶς) Ἑλλάδα καὶ Κύπρον καὶ τώρα μεθοδεύουν λύσιν τοῦ Κυπριακοῦ κατὰ τὰ ὠριζόμενα εἰς τὸ σχέδιον Ἀνᾶν. Μόνον ποὺ εἰς τὴν λύσιν τοῦ σχεδίου αὐτοῦ προσεχώρησε καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Ἄντ. Σαμαράς, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ παρελθὸν ἐταυτίζετο μὲ τὰς θέσεις τοῦ μακαριστοῦ Ἐθνικοῦ ἠγέτου Τάσσου Παπαδοπούλου. Οἱ ἄλλοι δύο πρωταγωνισταὶ εἰς τὰς ἐξελίξεις, οἱ κ. Ἀναστασιάδης (Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας) καὶ Βενιζέλος (ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως) ἤσαν ὑποστηρικταὶ τοῦ σχεδίου Ἀνᾶν. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ὑψώνη λάβαρα ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, δὲν τὸ πράττει ὅσον θὰ ἔπρεπε. Ἐνῶ εἰς τὴν Κύπρον, ὡς καταδεικνύουν αἳ ἐξελίξεις δὲν ὑφίστανται Μητροπολίται μὲ τὸ ἐθνικόν, πνευματικὸν καὶ ἐκκλησιαστικὸν ἀνάστημα τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Κηρυνείας κυροῦ Παύλου, ὁ ὁποῖος διετέλεσεν ἐκλεκτὸς συνεργάτης τοῦ «Ο.Τ.» ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν. Ἡ μόνη δύναμις, ἡ ὁποία διαφοροποιεῖται (εἰς τὴν Κύπρον) εἶναι τὸ κόμμα τοῦ υἱοῦ τοῦ Τάσσου Παπαδοπούλου. Λόγω, ὅμως, τῆς οἰκονομικῆς καταστροφῆς τῆς Κύπρου αἳ θέσεις τοῦ μᾶλλον ἔχουν μικρᾶν ἀπήχησιν εἰς τὸ ἐθνικὸν θέμα.
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ὅμως δὲν ἔχομεν μόνον εἰς τὸ Κυπριακόν. Ἐξελίξεις ἔχομεν καὶ εἰς τὰ Δυτικὰ Βαλκάνια. Αἳ ἐξελίξεις αὐταὶ καθοδηγοῦνται ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία ἐπιθυμεῖ νὰ ἐλέγξη τὰ Δυτικὰ Βαλκάνια ἕως καὶ τὸ μαλακὸν ὑπογάστριον τῆς πρώην Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, τὴν Οὐκρανίαν. Ἡ Γερμανία πιέζει τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ σχεδὸν τὴν ἔχει πείσει, (ὡς προκύπτει ἀπὸ δηλώσεις τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν κ. Βενιζέλου) νὰ δώση τὴν ἔγκρισίν της διὰ ἔνταξιν τῆς Ἀλβανίας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν μὲ ἀντάλλαγμα νὰ παύση ἡ Ἀλβανία νὰ «φέρη» ἐνστάσεις διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ΑΟΖ εἰς τὸ Ἰόνιον πρὸς τὴν Ἀδριατικήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν ἐξευρεθῆ πλούσια ἀποθεματικὰ εἰς πετρέλαιον καὶ φυσικὸν ἀέριον. Ἡ Γερμανία ζητεῖ ἐπίσης, ὅπως ἀναγνωρίση ἡ Ἑλλὰς τὸ Κόσσοβον ὡς ἀνεξάρτητον Κράτος. Ἡ Ἑλλὰς θὰ τὸ πράξη. Ἕως σήμερον τὸ ἠρνεῖτο, διότι ὑπῆρχον κίνδυνοι διὰ τὴν Θράκην, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ Τοῦρκοι χρηματοδοτοῦν τὴν ἀγο ρᾶν ἀκινήτων ὑπὸ Μουσουλμάνων, οἱ σκληροὶ «μειονοτοκοὶ» πιέζουν διὰ τὴν διδασκαλίαν μόνον τῆς Τουρκικῆς γλώσσης ἡ πιέζουν μόνον διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν Τουρκικῶν σχολείων κ.λπ. Παλαιότερον ἡ Ρωσικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶχεν ἀντιταχθῆ εἰς τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ Κοσσόβου, διότι εὑρίσκεται ἀντιμέτωπος μὲ πολλᾶς Μουσουλμανικᾶς μειονότητας, αἳ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο, ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν ξένων δυνάμεων, νὰ συμπεριφερθοῦν ὡς Μουσουλμάνοι τοῦ Κοσσόβου καὶ νὰ ἀξιώσουν τὴν δημιουργίαν ἀνεξαρτήτου Κράτους, κατὰ τὰ πρότυπά του Κοσσόβου. Μὲ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Ρωσίας εἶχε συνταυτισθῆ ἡ Ἑλλὰς διὰ τὴν Θράκην καὶ ἡ Κύπρος διὰ τὴν κατεχομένη Κύπρον. Σήμερον ἡ παγία ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος ἀνατρέπεται. Εἰς τὸ πλαίσιον αὐτὸ ἔχομεν μεγάλην ἀνατροπὴν καὶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ Σκοπιανοῦ. Ἀμερικανοὶ καὶ Γερμανοὶ καθορίζουν τὰς ἐξελίξεις καὶ ἡ κυβέρνησις προσαρμόζεται εἰς λύσεις, αἳ ὁποῖαι εἶναι ἀντίθετοι μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἀρχηγῶν (1992) ὑπὸ τῶν Κῶν. Καραμανλὴ καὶ Ἀνδρέα Παπανδρέου. Ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Σαμαρὰς κινεῖται εἰς ἀντίθετον κατεύθυνσιν μὲ ἐκείνην, ποὺ ἐκινεῖτο ὡς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν της Κυβερνήσως Μητσοτάκη (1990-1993). Τότε ἦτο ἀντίθετος μὲ ὀνομασίαν εἰς τὸ Σκοπιανόν, ἡ ὁποία θὰ περιελάμβανε τὴν λέξιν Μακεδονία ἡ παράγωγόν της (αὐτὸ προέβλεπε καὶ ἡ ἀπόφασις τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν), διότι θὰ ἐνομιμοποίει τὴν κλοπὴν τοῦ ὀνόματος Μακεδονία καὶ ἄρα τὴν κλοπὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Τότε συνεπορεύθη μὲ τὴν στρατηγικήν του Ἀνδρέα Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος διεκήρυσσεν ὅτι τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Σήμερον τὰ ἐλησμόνησεν ὅλα αὐτά. Καὶ μαζὶ μὲ τὸν σημερινὸν Ἀρχηγὸν τοῦ ΠΑΚΟΚ συμφωνοῦν εἰς λύσιν μὲ τὸ ὄνομα Μακεδονία ἡ παραγωγόν της. Τὰ ἀνταλλάγματα εἶναι μᾶλλον ἀστεία. Οἱ Γερμανοὶ θὰ φροντίσουν νὰ ἀπαλλάξουν τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ Δυτικὰ Βαλκάνια ἀπὸ τὴν πολιτικὴν παρουσίαν τοῦ κ. Νίκ. Γκρουέφσκι. Διότι ὡς ἡγέτης τῶν Σκοπίων εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὰ συμφέροντα τῆς Γερμανίας εἰς: Τὴν Ἑλλάδα, τὴν Ἀλβανίαν, τὸ Κόσσοβον, τὴν Βουλγαρίαν καὶ τὴν Σερβίαν.
ΟΛΑΙ αἳ ἀνατροπαὶ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐξυπηρετοῦν τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τοὺς Γερμανούς. Οὐδεὶς μᾶς ἔχει πληροφόρησει διὰ τὰ οὐσιαστικὰ ἀνταλλάγματα ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Κύπρου. Εἰς ὅλον τὸν Ἐθνικὸν χάρτην ἔχομεν ὑποχωρήσεις καὶ συμβιβασμοὺς μὲ ἄγνωστα οὐσιαστικὰ ἀνταλλάγματα. Τὰ ΜΜΕ καὶ τὰ κόμματα ἀσχολοῦνται εἴτε μὲ τὴν προπαγάνδα ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς ἡ τοῦ ἄλλου κόμματος εἴτε μὲ ἀγόνους, καταστροφικᾶς καὶ ἀποπροσανατολιστικᾶς ἀντιπαραθέσεις. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἐπτωχεύσαμεν παντοιοτρόπως.
Γ. ΖΕΡΒΟΣ
Ὀρθόδοξος Τύπος, α.φ. 2010, 14 Φεβρουαρίου 2014



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια είναι πάντοτε επιθυμητά, εφόσον δεν είναι υβριστικά ή προσβλητικά προς άτομα ή και θεσμούς.