Τήν καυτή ἀνάσα τῆς Ἄγκυρας λόγω Ρωσίας θά νιώσει γρήγορα τό Αἰγαῖο καί ὁ Ἔβρος!

Πῶς συγκλίνουν καί ὁλοκληρώνονται οἱ προφητεῖες πού μιλοῦν γιά τά γεγονότα ἀπό τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό μέχρι τούς γέροντες Παϊσιο καί Ἰωσήφ Βατοπεδινό

Γράφει ὁ Διονύσης Μακρῆς

Οἱ γνωστοί -ἄγνωστοι σ’ ὅλους μας ἐκφραστές τοῦ μυστηρίου τῆς ἀνομίας βρῆκαν τελικά τρόπο γιά νά χτυπήσουν τή Συρία μέσω τῶν ἐγκάθετων τυφλῶν ὀργάνων -κυβερνήσεων, πού ἀπολύτως ἐλέγχουν. Ὁ ἀγωγός φυσικοῦ ἀερίου ἀπό τή Σαουδική Ἀραβία καί τό Κατάρ πρός τήν Εὐρώπη ἐπιβάλλεται ὁπωσδήποτε νά ὁλοκληρωθεῖ τό συντομότερο δυνατόν καί δή μέσα στόν ἑπόμενο χρόνο, προκειμένου νά σταματήσει τό μονοπώλιο τῆς Ρωσίας καί τοῦ Πούτιν καί νά προχωρήσει ταχέως τό σχέδιο τῆς παγκοσμιοποίησης. Ἡ προπαγάνδα μέ τά χημικά ὅπλα, πού χρησιμοποιοῦσε δῆθεν ἡ κυβέρνηση Ἄσαντ, ἐξουδετερώθηκε ὡς γνωστόν πλήρως ἀπό τή ρωσική διπλωματία πρίν ἀπό ἕναν περίπου χρόνο. Ἡ ἐξουδετέρωση αὐτῆς συνέβαλε στήν καθυστέρηση τοῦ ἀνωτέρω ἀρχικοῦ στόχου ἀλλά ὄχι στήν πλήρη ἐγκατάλειψή του.

ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Όλα έχουν σημασία μέσα στην Αγ. Γραφή. Ασφαλώς το περιεχόμενο, σαφώς και η διατύπωση και κανένας δεν δικαιούται να αυθαιρετεί ούτε στο ένα ούτε στο άλλο νομίζοντας ότι έτσι καλύτερα θα φανεί η θεία αλήθεια.

Δυστυχώς όμως η νεοορθοδοξία και μεταπατερικός θεολογικός λόγος συνεχίζουν να φυτεύουν προσωπικές απόψεις στο γεγονός της Ορθοδόξου Εκκλησίας σε συνέδρια και δημοσιεύσεις τους. «Η Εκκλησία, λέγουν, είναι ένας μεγἀλος ποταμός ζωής και δυνάμεως. Να χαρούμε την ελευθερία και τη ζωή και ο ένας τον άλλο…» Χαίρω πολύ! «Τάδε έφη» πρόσφατα εισηγητής Συνεδρίου.

Άλλο ποταμός όμως κι άλλο χείμαρρος. Η Εκκλησία δεν είναι ούτε θολός χείμαρρος ούτε «φρέαρ συντετριμμένον» και εκείνο το οποίο πρέπει να προσέξουμε είναι πως η Εκκλησία μας δρά και κινείται απέναντι στο θείο λόγο.

Η ΘΡΑΚΗ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ

ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΝΕΟ ΔΑΣΚΑΛΟ
(Ἀντωνίου Πετροπούλου, Διδασκάλου).

Πρός: Τούς Ἕλληνες συμπολῖτες μας.

Εἶναι γνωστό σέ ὅλους πώς τό κράτος μας κάνει ἐδῶ καί χρόνια τά πάντα γιά νά σώσει τήν ἀγαπημένη μας πατρίδα. Γιά νά τό ἐπιτύχει αὐτό ἔχει ἐπιλέξει τήν ὁδό τῆς οἰκονομικῆς μας ἐξαθλίωσης καί παράλληλα τῆς ψυχολογικῆς καί ἠθικῆς. Κάνει δηλαδή τά πάντα, γιά νά μήν κάνει τίποτα.

Τήν ἴδια ὥρα λοιπόν, πού στήν ἴδια χώρα οἱ περισσότεροι ἀπογυμνώνονται οἰκονομικά (χάνοντας ὅλο καί περισσότερα  στηρίγματα), σέ κάποιους ἄλλους χαρίζονται ἁπλόχερα (μέ σχετική ἀμοιβαιότητα πάντα) χρηματικά πακέτα διόλου εὐκαταφρόνητα τήν σήμερον ἡμέρα.

(Ἕλληνες) Εἴσαστε πλούσιοι!

Πελαγία Yu (ὁ καημός της) : "Θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν Ἑλληνίδα"

(Ἐπιστολὴ στοὺς Ἕλληνες ἀπὸ τὴν πρώτη Ταϊβανέζα Ἱεραπόστολο Πελαγία Yu)

"Θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν Ἑλληνίδα, ὥστε νὰ μπορῶ νὰ διαβάζω τὴν Καινὴ Διαθήκη στὸ πρωτότυπο!"

"Ἕλληνες, νομίζετε ὅτι εἶστε φτωχοὶ μὲ τὴν κρίση ποὺ διέρχεστε ἀλλὰ δὲν ξέρετε πόσο πλούσιοι εἶστε".

Ἡ πρώτη Ἱεραπόστολος τῆς Ταϊβάν, Πελαγία Yu, μᾶς "στέλνει" ἕνα γράμμα στοὺς χαλεποὺς καιροὺς ποὺ διανύουμε καὶ μᾶς θυμίζει ὅτι ἔχουμε ἕνα τεράστιο πλοῦτο, ποὺ πολλὲς φορὲς δὲν ἐκτιμοῦμε ἢ καὶ ἀγνοοῦμε.

Νίκας τοις "ευσεβέσι";...'Ημαρτον Κύριε!

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Την 14η Σεπτεμβρίου, που είναι μια πολύ μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης, τιμάται η διπλή ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού, επί του οποίου έχυσε το αίμα του ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Την 14^η Σεπτεμβρίου, ημέρα δηλαδή της Παγκόσμιας Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, κάθε χρόνο γιορτάζει σύμπασα η Ορθοδοξία. Ο Τίμιος Σταυρός, τον οποίο όπως αναφέρουν οι ιστορικοί, παρουσιάστηκε στα 312 μ.Χ. στο όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου ενώ προέλαυνε με τον στρατό του εναντίον της Ρώμης του Μαξεντίου. Την ημέρα εκείνη που τα αστέρια σχημάτιζαν στον ουρανό το σημείο του Σταυρού και την επιγραφή «Εν Τούτω Νίκα». Που από εκείνη τη στιγμή ο μέγιστος αυτοκράτορας, έδωσε εντολή ο Τίμιος Σταυρός να γίνει το σύμβολο του στρατού του. Τότε που ο εχθρός κατατροπώθηκε και ο Κωνσταντίνος έγινε ο μονοκράτορας της αχανούς αυτοκρατορίας από τη Δύση έως την Ανατολή.

Ὅ,τι κάμομε θὰ τὸ κάμομε μοναχοὶ καὶ δὲν ἔχουμε καμμιὰ ἐλπίδα ἀπὸ τοὺς ξένους

 

Γράφει ὁ Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

«Ὡς πότε ὀφρικιάλιος σὲ ξένους βασιλεῖς.

Ἔλα νὰ γίνεις στύλος δικῆς σου τῆς φυλῆς

Κάλλιο γιὰ τὴν Πατρίδα κανένας νὰ χαθεῖ

ἢ νὰ  κρεμάσει φούντα γιὰ ξένον στὸ σπαθὶ»

(Ρήγας Φεραῖος)

Λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ ’21, πολλοὶ Ἕλληνες κλεφταρματολοί, τρέφοντας φροῦδες καὶ μάταιες ἐλπίδες, συμμετέχουν, ὡς μισθοφόροι στοὺς ναπολεόντειους πολέμους, ζωντας μὲ τὴν ψευδαίσθηση, τὴν σολωμικὴ εὐκολοπιστία, ὅτι θὰ ἔρθει καὶ γιὰ τὸ ταλαίπωρον Γένος τὸ Ποθούμενο. 

Ὅτι οἱ Φράγκοι, ὡς ἀντίδωρο, θὰ τοὺς ἐλευθερώσουν ἀπὸ τὴν φρικτὴ σκλαβιὰ τῶν Τούρκων. (Βεβαίως οἱ «Εὐρωπαῖγοι» ὑποδαύλιζαν τὸ ὅραμα, χρησιμοποιώντας τοὺς Ἕλληνες ὡς ἀντιπερισπασμό). Στὴν «Διήγησιν συμβάντων τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς», (ἐπ. Γ.Βαλέτα, σέλ. 35), ὁ Κολοκοτρώνης διηγεῖται: «Ὁμιλῶ μὲ τὸν ἀρχηγὸν τῶν ρωσικῶν στρατευμάτων (στὴ Ζάκυνθο) καὶ μὲ λέγει ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ τὸν διέταξε νὰ παραδεχτεῖ εἰς τὴν δούλευσιν ὅσους θέλουν νὰ ἔμβουν καὶ νὰ....

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ «ΣΚΟΤΟΥΣ»

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μέσα από τα ερείπια της καταστροφής και την εδραίωση της «ισορροπίας του  τρόμου» του ψυχρού πολέμου, άρχισε δειλά δειλά στην αρχή και πιο ενεργά στη συνέχεια να αναδύεται η «αναγκαιότητα» της Νέας Τάξης. Το πρωταρχικό και κύριο της μέλημα, το οποίο σκόπιμα δεν προβλήθηκε από την αρχή, ήταν η τελική άλωση και κατάργηση του αυτεξούσιου της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτό προϋποθέτει εκτός των άλλων, κυρίως την σταδιακή μείωση σε πρώτη φάση και στη συνέχεια την πλήρη απάλειψη του έμφυτου θρησκευτικού αισθήματος.
Αυτό το θρησκευτικό αίσθημα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για να προωθήσει σταδικά τα επιμέρους βασικά σχέδια της, όπως το παγκόσμιο φακέλωμα και η άμβλυνση μέχρι εκμηδενισμού όλων των συνειδησιακών αντανακλαστικών στην επέλαση της παγκόσμιας «πολτοποίησης».

Εἰς τήν γέννησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου

Εἰς τήν γέννησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου. Ἁγ. Νικολάου Καβάσιλα.

Ἀλλὰ ἡ πανάμωμη Παρθένος, χωρὶς νὰ ἔχη γιά πόλη της τὸν οὐρανό, χωρὶς νὰ ἔχη γεννηθῆ ἀπὸ τὰ οὐράνια σώματα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ γῆ -ἀπό αὐτὸ τὸ ξεπεσμένο γένος, ποὺ ξέχασε τὴν ἴδια του τὴ φύση- καὶ κατὰ τὸν ἲδιο μὲ ὅλους τρόπο, μόνη αὐτὴ ἀπὸ ὅλους τούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν ἀντιστάθηκε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὡς τὸ τέλος σὲ κάθε κακία.
Ἀπέδωκε ἔτσι στὸν Θεὸ ἀμόλυντη τὴν ὡραιότητα ποὺ χάρισε στὴ φύση μας καὶ χρησιμοποίησε, αὐτὴ μόνη, ὅλα τά ὅπλα καὶ ὅλη τὴ δύναμη ποὺ ἔβαλε μέσα μας. Μὲ τὸν ἔρωτα ποὺ εἶχε γιά τὸν Θεό, μὲ τὴ ρωμαλεότητα τῆς σκέψεώς της, τὴν εὐθύτητα τῆς θελήσεως καὶ τὴ μεγαλειώδη σωφροσύνη της ἔτρεψε σὲ φυγὴ κάθε ἁμαρτία κι ἔστησε τρόπαιο νίκης τέτοιο, ποὺ δὲν μπορεῖ μὲ τίποτε νὰ συγκριθῆ.
Μὲ ὅλα αὐτὰ φανέρωσε τὸν ἂνθρωπο τέτοιον ποὺ ἀληθινὰ δημιουργήθηκε, φανέρωσε δὲ καὶ τὸν Θεό, τὴν ἂφατη σοφία καὶ τὴν ἀπέραντη φιλανθρωπία Του.
Ἒτσι Αὐτὸν ποὺ παρουσίασε ἔπειτα, ἀφοῦ τὸν περιέβαλε μὲ ἀνθρώπινο σῶμα, αἰσθητὰ στὰ μάτια ὅλων, τὸν ἀποτύπωσε καὶ τὸν εἰκόνισε προηγουμένως μὲ τὰ ἔργα της ἐπάνω στὸν Ἑαυτό της.
Καὶ ἦταν δυνατὸν ἀπὸ ὅλα τά κτίσματα διὰ μέσου αὐτῆς μόνης «νὰ γνωρίσουμε ἀληθινά τό Δημιουργό».